Ζαγοροχώρια

Το Ζαγόρι είναι περιοχή στην οροσειρά της Πίνδου, στην Ηπειρο, στη βορειοδυτική Ελλάδα, 30 χιλιόμετρα από την πόλη των Ιωαννίνων. Έχει έκταση 1.053 τ. χιλ και περικλείεται το όρος Μιτσικέλι (1,810 μ), το ποταμό Αώο, το όρος Τύμφη με την ψυλότερη κορυφή της Γκαμήλας στα 2.500 μέτρα. Στην περιοχή υπάρχουν 46 οιακισμοί  με ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον.

Το Ζαγόρι είναι περιοχή μεγάλης φυσικής ομορφιάς, με εντυπωσιακή γεωλογία και  γεωμορφολογία. Τον Οκτώβρητου 2010,  χαρακτηρίστηκε ως Γεωπάρκο Βίκου – Αώου και εντάχθηκε στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO. Περιλαμβάνει δύο εθνικόυς δρυμούς, που ο ένας περιλαμβάνει τον ποταμό Αώο και το Φαράγγι του Βίκου και άλλος την περιοχή γύρω από τη Βάλια Κάλντα, ανατολικά της επιβλητικής χιονοσκέπαστης Τύμφης.

Καρδιά του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου, το Φαράγγι του Βίκου είναι το μεγαλύτερο και πιο γραφικό από τα φαράγγια του Ζαγορίου.Το φαράγγι είναι υδατογενές και εκτείνεται σε μήκος 12 χιλιομέτρων και έχει καταγραφεί στο βιβλίο Γκίνες ως το φαράγγι με το μικρότερο άνοιγμα παγκοσμίως, καθώς με βάθος άνω των 1.000 μέτρων είναι το βαθύτερο φαράγγι του πλανήτη.

Στην περιοχή απαντώνται 2.100 περίπου είδη φυτών.Διάσημα επίσης είναι τα βότανα με φαρμακευτικές ιδιότητες του Εθνικού Πάρκου, τα οποία οι περίφημοι Βικογιατροί (περιπλανώμενοι πρακτικοί θεραπευτές), χρησιμοποιούσαν για να γιατρέψουν κάθε πόνο. 60 είδη θηλαστικών. 180 ειδών πουλιών  14 είδη αμφιβίων (μεταξύ των οποίων και το εξαιρετικά σπάνιο αλπικό τρίτο – Triturus alpestris – στο Δρακόλιμνη), 17 είδη ψαριών, 30 είδη ερπετών.

 

Η  ιδιαίτερη μορφολογία του εδάφους, το κλίμα με τις συχνές βροχοπτώσεις και χιονοπτώσεις, καθώς και τα πολλά ορμητικά ρέματα και ποτάμια, επέβαλαν την κατασκευή γκαλτεριμιών και  πέτρινων τοξοτών γεφυριών εξυπηρετώντας έτσι την επικοινωνία μεταξύ των οικισμών. Όλα τους είναι κατασκευασμένα κατά τη διάρκεια του 18ου και 19ου αιώνα με τη χρηματοδότηση πλούσιων κατοίκων ή τούρκων διοικητών, που έδιναν και το όνομά τους στο γεφύρι.

Σήμερα σώζονται περίπου 60 πέτρινα γεφύρια σ’ όλη την περιοχή της Βόρειας Πίνδου, τα οποία ανάλογα με το πλάτος του ποταμού είναι στην πλειοψηφία τους μονότοξα, δίτοξα ή τρίτοξα  Από το χωριό  Βίτσα, ξεκινά η σκάλα της Βίτσας με κατεύθυνση την είσοδο στο Φράγγι του Βίκου. Στην καρδιά του Φαραγγιού βρίσκεται το το δίτοξο γερφύρι του Μίσσιου.

 

Τα Ζαγοροχώρια είναι ένα δίκτυο 46 χωριών στις πλαγιές της οροσειράς της Πίνδου, περίπου 40 χλμ βορείως των Ιωαννίνων. Η περιοχή, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας ανακηρύχθηκε εθνικός δρυμός το 1973, περιβάλλεται από τους ορεινούς όγκους της Τύμφης, του Σμόλικα, της Βασιλίτσας και του Μιτσικελίου, οι κορυφές των οποίων υψώνονται από τα 1.800 έως τα 2.600 μέτρα. Η περιοχή του Ζαγορίου διαθέτει ένα από τα πλουσιότερα οικοσυστήματα της Ελλάδας και φιλοξενεί το δεύτερο βαθύτερο φαράγγι του κόσμου. Η υπέροχη ατμόσφαιρα που δημιουργεί το τοπίο, η παραδοσιακή αρχιτεκτονική που διατηρείται σε μεγάλο βαθμό στα περισσότερα χωριά, η τοπική κουζίνα καθώς και οι ποικίλες δραστηριότητες όπως πεζοπορία και rafting έλκουν τους επισκέπτες. Δασωμένα και γυμνά βουνά, ορθοπλαγιές και φαράγγια, λίμνες σε αλπικό υψόμετρο, σπάνια βλάστηση με καταφύγια ζώων υπό εξαφάνιση καθώς και περίτεχνοι παραδοσιακοί οικισμοί, αρχοντικά, εκκλησίες, μοναστήρια, βρύσες, καλντερίμια, γεφύρια νερόμυλοι χαρακτηρίζουν το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον καθιστώντας τα Ζαγοροχωρια ιδανικό τόπο επισκεψης για τους φυσιολάτρες, τους περιπατητές και τους φίλους της ορεινής περιπέτειας κάθε εποχή του χρόνου. Τα πανέμορφα Ζαγοροχώρια είναι μια περιοχή από χωριά πάνω στα βουνά, βορειοανατολικά από την πόλη των Ιωαννίνων. Η λέξη Ζαγόρι η αλλιώς «πίσω από τα βουνά» είναι ένα από τα πολλά τοπωνύμια της Ηπείρου. Τα Ζαγοροχώρια είναι φημισμένα για την πανεμορφη φυσική ομορφιά τους, την ξεχωριστή παραδοσιακή αρχιτεκτονική και το εντυπωσιακό φυσικό τοπίο. Με λίγα λόγια είναι ένας προορισμός που πραγματικά μαγεύει κάθε επισκέπτη. Κάποια απο τα θαυμαστά αξιοθέατα είναι ο ποταμός Βοϊδομάτης, το Φαράγγι του Βίκου, τα παραδοσιακά πέτρινα γεφύρια κλπ.